ความเข้าใจเกี่ยวกับเสียงนั้นบอบบางมากขึ้น เราสามารถแยกแยะระหว่างคนแปลกหน้าและคนรู้จักคนที่คุ้นเคยกับเราและแม้กระทั่ง "ถ้าคุณไม่เห็นพวกเขาคุณสามารถได้ยินเสียงของพวกเขา" การมาถึงของคนรู้จักของบุคคลนั้นสามารถระบุได้อย่างถูกต้องโดยเสียงฝีเท้าการผลักประตูและไอ ความประทับใจในการได้ยินที่สอดคล้องกับความแตกต่างนี้เรียกว่า Timbre เสียงทุกชนิดมีลักษณะของตัวเองซึ่งลึกลับและมองไม่เห็น มีเสียงทุกชนิดในโลก มีเครื่องดนตรีทุกชนิดที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ในสถานที่ต่าง ๆ โดยธรรมชาติมี timbres ที่แตกต่างกัน Timbre ยังเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบและโครงสร้างของเสียง องค์ประกอบของเสียงนั้นเรียบง่าย z เป็นโทนสีบริสุทธิ์และมีโทนสีบริสุทธิ์ในธรรมชาติ เสียงที่นุ่มนวลไม่ใช่เพลง แต่เป็นเสียงที่ประกอบด้วยส่วนประกอบต่าง ๆ พร้อมกับเสียงต่ำที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เครื่องดนตรีทุกชนิด (ยกเว้นเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ก่อน) ไม่ปล่อยโทนสีบริสุทธิ์ด้วยความถี่เดียวและการสั่นสะเทือนเดี่ยว เสียงของเครื่องดนตรีมักจะประกอบด้วยฮาร์มอนิกส์ที่เป็นทวีคูณของระดับเสียง เสียงเกือบทั้งหมดในธรรมชาติเป็นโทนเสียงที่ซับซ้อนรวมถึงฮาร์มอนิกส์และเสียงของแอมพลิจูดที่แตกต่างกันซึ่งทำให้เกิด timbres ที่แตกต่างกัน
เหตุผลที่มีเสียงที่แตกต่างกันในแง่ขององค์ประกอบคือแต่ละเสียงมีองค์ประกอบที่แตกต่างกัน มันจะมีฮาร์มอนิกส์และเสียงมากมาย ฮาร์มอนิกส์และเสียงเหล่านี้อาจเป็นปกติหรือไม่เป็นปกติ ในแง่ของโครงสร้างเวลาความสัมพันธ์ระหว่างไดอะแฟรมและเวลาแตกต่างกันเนื่องจากรูปร่างที่แตกต่างกัน การรวมกันของการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่มีที่สิ้นสุด ลำโพงที่ดีเล่นกลับลักษณะของเสียงเพลงของเพลงโดยไม่บิดเบือน ลำโพงลำโพงจะทำซ้ำเสียงโดยไม่บิดเบือนและเสียงการทำซ้ำจะเป็นจริง แต่การประนีประนอมระหว่างทั้งสองจะสร้างลำโพงที่หลากหลาย
คุณภาพเสียงการเล่นของลำโพงส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับวัสดุไดอะแฟรม
เท่าที่ลำโพงที่ใช้กันทั่วไปเกี่ยวข้องดัชนีการทดสอบวัตถุประสงค์ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับโครงสร้างและรูปร่างทางเรขาคณิต คุณภาพเสียงขึ้นอยู่กับวัสดุไดอะแฟรมลำโพงชนิดของวัสดุไดอะแฟรมและคุณสมบัติทางกายภาพ ตัวอย่างเช่น; สำหรับ B&W 801 ไดอะแฟรมหน่วยความถี่ต่ำนั้นทำจากโลหะผสมอลูมิเนียม แม้ว่าผลการทดสอบจะดี แต่การประเมินคุณภาพเสียงแบบอัตนัยนั้นไม่เหมาะอย่างยิ่งดังนั้นจึงใช้ไดอะแฟรมกรอบกระดาษผสมกับเส้นใย 10%
ตามลำโพงคุณภาพเสียงของไดอะแฟรมขึ้นอยู่กับตัวบ่งชี้สามตัวของวัสดุไดอะแฟรม: ความยืดหยุ่น (โมดูลัสยืดหยุ่น E), ความหนาแน่น (P) และการทำให้หมาด ๆ ภายในของวัสดุไดอะแฟรม กล่าวคือเราหวังว่าโมดูลัสยืดหยุ่นของมันจะสูงความหนาแน่นของมันมีขนาดเล็กและยังต้องการการทำให้หมาด ๆ ภายในที่เหมาะสม ด้วยวิธีนี้ลำโพงมีความเร็วในการแพร่กระจายอย่างรวดเร็วเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วการทำให้หมาด ๆ ภายในที่เหมาะสมการทำให้หมาด ๆ ของความยุ่งเหยิงที่ไม่จำเป็นการปราบปรามการสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็วและการลดลงและเสียงที่สะอาดและนุ่ม แต่ทองไม่เพียงพอไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ไม่มีวัสดุไดอะแฟรมในอุดมคติในโลก ตัวอย่างเช่นไดอะแฟรมโลหะผสมเหล็กมีโมดูลัสยืดหยุ่นสูงความหนาแน่นต่ำการตอบสนองการสั่นสะเทือนที่รวดเร็วและแรงระเบิดที่แข็งแกร่งต่อเสียง แต่การทำให้หมาด ๆ ในโลหะมีขนาดเล็กมากมันยากที่จะหยุดการสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็วและเสียงไม่สะอาด ในทางตรงกันข้ามสำหรับวัสดุเยื่อกระดาษเสียงนุ่มและปานกลางเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่ล้มลงอย่างรวดเร็วและไม่แข็งแรงมาก ในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องยากที่จะตอบสนองความต้องการของวัสดุที่มี E/P ขนาดใหญ่และการทำให้หมาด ๆ ภายในเพียงพอ ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยีวัสดุในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาวัสดุใหม่จำนวนมากได้เกิดขึ้น ตัวอย่างเช่นนอกเหนือจากเยื่อกระดาษแบบดั้งเดิมเส้นใยแก้วเส้นใยเคฟลาร์ (ผ้ากันกระสุน) เยื่อหุ้มเซลล์การสั่นสะเทือนรูปกรวยบางส่วนยังใช้ TPX, HD-A, HD-1 และวัสดุคอมโพสิตอื่น ๆ
ดังนั้นหากมีวัสดุไดอะแฟรมและลำโพงที่แตกต่างกันพวกเขาจะมีคุณภาพเสียงที่แตกต่างกัน หรือหากมีไดอะแฟรมและลำโพงประเภทหนึ่ง 10,000 ประเภทจะมีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน 10,000 รายการ